नेपालका राजनैतिक दलहरुले शिह दरवारको अधिकार गाउमा पुगेको छ भन्दै गर्दा के यसलाई पुस्टी गर्ने आधार छन त ?

२०७४-०६-०७ नेपालका राजनैतिक दलहरुले शिह दरवारको अधिकार गाउमा पुगेको छ  भन्दै  गर्दा के यसलाई पुस्टी गर्ने आधार छन त ?

प्रजातान्तृक समाजवाद  वा समाजवाद  वा साम्यवाद जे भने पनि नेपाली समाजमा  देखिएको असमानातालाई अन्ते गरी सवल्, सभ्य, सफल समाजको सृजना गर्नु नै आजको आवश्यकता हो ।के यो सम्भव छ त ?

असम्भव मुर्खको डायरीमा मात्र  हुन्छ तर क्रमशिल व्यक्तिले प्रत्यक कार्यलाई सफल नपारिन्जेल भिडिरहन्छ,  र भिड्नु पनि पर्छ । बाकी विश्वले मानविय समाजलाई कसरी हेर्छ भन्नुभन्दा नि नेपालीहरुले कसरी हेर्ने भन्ने कुरा महत्वको  रहन्छ । नेपालीहरु  मावोको विचार्, कार्ल मार्क्सको विचारबाट टाढा रही भोटे, पहाडी र मधेशि भएर हेर्न सक्नु पर्छ । पश्चिमा मुलुकका मानिसहरु  प्राय उमालेका  तरकारी   र खानेकुरा खान्छन भने  नेपालीहरु  प्राय तारेर , भुटेर्, मसल्दार खानेकुरा खाने गर्छन । यो त उनीहरु विचको हुर्काइ, वढाइको फरक हो । एकै कुरा पकाएर खादा  फरक तरिकाले पकाएर खाइन्छ भने मार्क्स्, लेनिन्, माओले  हेरे  झै नेपालीले हेर्नुपर्छ भन्नु मुर्खता हो । एक हात्तीलाई छ जना दृस्टिविहिनहरुले  छुदै गर्दा डोरी, खम्वा, पङ्खा,परखाल्, भाला, सर्प भनि  जवाफ दिदा सवै उत्तरहरु पाक्षिक रुपमा सही हुन तर पुर्ण रुपमा विश्लेशण गर्दा गलत हुनेछ ।  त्यसरी नै नेपाली समाजलाई विदेशी च स्माले हेर्दा दृस्टी भ्रम हुनेछ ।

अव गर्ने के ?

नेपालका सभासदहरुले सम्सदमा पुर्व भि आइ पी र पुर्व सभासदरुलाई रास्ट्रले सुबिधा दिने भनि बहस गर्नु भन्दा पुर्व साशकलाई सामन्ती, नोकर शाही देख्ने आंखाले उनीहरु भन्दा फरक हुनको लागी र समाजमा देखिएको असमानताको अन्ते गर्नको लागि सभासद र पुर्व भि आई पिइ र सभासदलाई भन्दा वडा, गाउंपालिका र नगरपालिकामा निर्वाचित सदस्य देखि नगर प्रमुख वा उप प्रमुखको सम्मका व्यक्तिलाई सुविधा उपलव्ध गराएमा मात्र शिहदरवारको अधिकार गाउमा पुग्छ र राजनैतिका कर्मिहरु पनि आफ्नो स्थानको भलाईको  लागि सभासद र मन्त्रीको सपना भन्दा  आफ्नै स्थानको कल्याणकारी कार्यमा लाग्नेछन र नयाँ पिढिका युवाहरु पनि राजनितिमा सरिक हुनेछन नकी जहाँतही असफल व्यक्ती लाग्ने अन्तिम  स्थलो राजनिती नभएर असल व्यक्तीहरुको केन्द्र वन्ने छ राजनिती न कि  झुट र अपराधिको  सम्रक्षणस्थलो ।

जव देश सम्पनतामा पुघ्छ अनि भुपु सभासद र अन्य भि आइपीलाईइ सुविधा दिदा अन्याय हुने छैन । खाली भि आइ पी  र माथिल्लो तहका व्यक्तिलाई मात्र प्रोत्सान गर्ने हो भने समाज कहिले परीवर्तन हुन्छ र हिजोको राणा र शाहलाई दोशी देख्ने आंखा नै दोशी हुनेछ ।

राजनितिले समाजको परिवर्तन गराउने हो भने महललाई इज्जत र झुपडिलाई प्रोत्शान गर्न सक्नु पर्छ । शाषक र शाषित विचको अन्तरलाई अन्ते गर्नु पर्छ । नेपालका प्रत्यक भुभाग आफैमा महत्वका छन । अभाव छ भने केवल व्यवस्थापनको मात्र हो । कर्णालीको यार्षागुम्वा  र तराइको धानको वाला, हिमालको स्याउ, जडिबुटी र उनसँग उनीहरुको दैनिक आवश्यकताका सामानसँगको उचित व्यवस्थापन नै हो।   

उच्च पदस्थ कर्माचारीलाई तलव तथा अन्य सुविधामा वृद्दी गरी उनिहरुलाईइ दिएको गाडी सुविधाको अन्ते गर्नुपर्छ । उनीहरुलाई गाडी सुविधा दिदै गर्दा धेरै दुरुपयोग भएको छ । यसको सट्टामा उनिहरुलाई दैनिक ट्याक्सी भाडा दिदा खर्चको कमी पन हुनेथियो । यसको न्यायोचित व्यवस्थापन गर्नै पर्छ । दुई महिने वा दुई वर्षे सचिवले करोडौ पर्ने गाडिमा आखा गाड्ने र तिनिहरुको दुरुपयोग भएकोले यसको व्यवस्थापन गरिदिदा एक कार्यालयको सम्पुर्ण कर्म चारिको कार्यलयसम्म पुग्ने खर्च को व्यवस्थापन गर्न सकिन्छ ।यतातर्फ पनि यस देशका सभासदले वहस गर्नु पर्ने देखिन्छ । यदी जनप्रती निधी र कर्म चारील, शिक्षक्, प्रहरी, सेना, वकिल्, न्यायधिश्, प्राध्यापक आदिले आफुलाई मालिक नसोची सेवाग्राहीलाई सेवा पुर्याउने हो भने समाज परिवर्तन  गर्नलाई समय लाग्दैन ।